Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Από τον ένα έρωτα στον άλλο

Είχα πει σε προηγούμενες αναρτήσεις μου για μια σχέση έρωτα και ζήλιας που ήταν στην ζωή μου εδώ και 3 χρόνια. Με αρκετά καλές στιγμές και αρκετά ζηλιάρικες σε σημείο τρέλας. Πριν 2,5 μήνες υπήρξε ένας χωρισμός ο 3ος σε 3 χρόνια αλλά πολύ σύντομα τα ξαναβρήκαμε. Το γιατί τα ξαναβρήκαμε θα έλεγα ότι μετά από 3 χρόνια νιώθεις τον άλλον κομμάτι της ζωής σου, σαν καθημερινή συνήθεια, μάλλον κακή γιατί αυτές είναι που κόβονται δύσκολα. Παρόλα αυτά εδώ και σχεδόν 8 μήνες οι κρίσεις ζήλιας της με είχαν ξενερώσει, είχα αρχίσει να απομακρύνομαι αλλά δεν μπορούσα να το κόψω... Όμως ο καιρός έχει γυρίσματα, μια έκρηξη ζήλιας το προηγούμενο Σάββατο με μετασεισμικές δονήσεις την Κυριακή με έπεισε να πω το τέλος. Μέχρι τώρα οι χωρισμοί ξεκίναγαν από εκείνη, εκείνη έφευγε και προφανώς εγώ σαν το παιδάκι που του παίρνουν το παιχνιδάκι του έτρεχα να την ξανακερδίσω και το κατάφερνα! Τώρα όμως εγώ είπα το τέλος, ήξερα ότι δεν πάει άλλο από καιρό, ότι αυτές οι σκηνές παθολογικής πλέον ζήλιας δεν θα έχουν καλό τέλος. Το δέχτηκε, μου είπε ότι δεν περίμενε ποτέ ότι θα της έλεγα εγώ να χωρίσουμε, της εξήγησα ότι δεν βγάζει πουθενά και της άφησα μια κοινωνική σχέση ανοιχτή.

Ανήμερα της καθαρής δευτέρας μου στέλνει ένα email λέγοντας μου μεταξύ άλλων ότι "δεν υπάρχω για αυτήν και δεν υπήρξα ποτέ", πήρε πιθανότατα το αίμα της πίσω ή έτσι πιστεύει.
Πέρασε η μέρα, πέρασε η εβδομάδα, δεν μιλήσαμε καθόλου. Αν μου έλειπε ? Ναι μου έλειψε η συνήθεια, το τηλεφώνημα το πρωινό για καλημέρα, το τηλεφώνημα το βραδινό για καληνύχτα, αλλά από εκεί και πέρα τίποτα άλλο. Σίγουρα έπαιξε ρόλο φαντάζομαι ένα φλερτ που ξεκίνησε πριν μια εβδομάδα και αυτήν εδώ το κυνήγησα αρκετά, αλλά κάθομαι και σκέφτομαι ότι αν μου είχε μείνει ένα ισχυρό συναίσθημα για την προηγούμενη, θα είχα ανακαλέσει, θα την είχα πάρει τηλέφωνο (ίσως και αυτή αυτό να περιμένει)...

Ξημερώνει αύριο μια νέα εβδομάδα, θέλω να σκέφτομαι μόνο την νέα δουλειά μέσα σε μια νέα σχέση που αρχίζει και με γεμίζει, δεν θα έλεγα ότι είμαι ερωτευμένος, περνάω καλά όμως και βασικότερο από όλα η νέα σχέση δεν με πιέζει. 

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

and the winner is........

Σας έχω αφήσει λίγο πίσω στα επαγγελματικά...
Λοιπόν τελικά ανάμεσα στις 2 λύσεις, το όνειρο και την μακρινή περίπτωση ο κλήρος έπεσε στο 2ο.
Η αλήθεια είναι ότι έπαιξα σκληρό παιχνίδι, το όνειρο με καθυστερούσε στην απάντηση και η 2η περίπτωση με πίεζε για απάντηση, οπότε και εγώ τα έπαιξα όλα για όλα και ζήτησα νέα παράταση μήπως και μου κάτσει το όνειρο και την πήρα!!! 5 μέρες μετά το όνειρο σφύριζε ανέμελα και πλέον οι άλλοι με κοίταγαν στραβά, αποφάσισα να αφήσω το όνειρο για μια άλλη φορά, είπα το ΝΑΙ στην 2η περίπτωση αλλά κανόνισα το ραντεβού για την οριστική συμφωνία 2 μέρες αργότερα γιατί που ξέρεις καμιά φορά τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Τώρα έχουν περάσει 10 μέρες, το όνειρο ακόμα με έχει στην αναμονή αλλά και εγώ το αφήνω έτσι από περιέργεια. Φυσικά έχω ξεκινήσει και προετοιμάζομαι για την νέα σαιζόν. Φρεσκάρω τα γαλλικά μου, καθώς σχεδόν οι 700 από του συνολικά 1600 πελάτες που μπορεί να φιλοξενήσει το ξενοδοχείο στα 490 δωμάτια του θα είναι Γάλλοι. 

Λίνδος λοιπόν φέτος το καλοκαίρι 40 χλμ από το σπίτι αλλά θα την παλέψουμε, θα έχουμε και την σουίτα μας και πάνω από όλα θα έχουμε την ψυχική ηρεμία μας!!!

Πάρτε μερικές φώτο για να ζηλέψετε....

Φωτογραφίες από Lindos Royal, Λίνδος
Φωτογραφίες από Lindos Royal, Λίνδος
Φωτογραφίες από Lindos Royal, Λίνδος


Παράλληλα συνεχίζω την χειμερινή μου απασχόληση διδάσκοντας τα νέα ταλέντα του τουρισμού και έτσι ξαφνικά (πάντα ξαφνικό δεν είναι αυτό?) προέκυψε νέος έρωτας... τι θα βγει δεν ξέρω αλλά άρχισα και πάλι να απολαμβάνω την ζωή αλλιώς. Φιλία σε όλους θα προσπαθήσω να μην κάνω 1 εβδομάδα ανά ανάρτηση 

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Αν ήμουν ξενοδοχείο θα ήμουν 7άστερο...

Έχω σχεδόν 9 ημέρες απουσίας ε για να μην γίνουν και 10 θα παίξω το παιχνιδάκι που με προσκάλεσε η Ρία και επιφυλάσσομαι πολύ σύντομα να σας ενημερώσω για τα τεκταινόμενα

 Λοιπόν 7 πράγματα για εμένα:

 1) Από μικρός μου την έδινε το πρωινό ξύπνημα, πολλές φορές στην δουλεία μου ζορίζομαι για να σηκωθώ το πρωί και πού και πού το κάνω το ατόπημα μου... Επειδή αν δεν πάει 2 δεν μπορώ να κοιμηθώ πολλές φορές καταλήγω να κοιμάμαι 4 με 5 ώρες επί μια εβδομάδα, τότε με πιάνουν τα ψυχοσωματικά μου και βήχω λες και έχω κάνει 1 πακέτο τσιγάρα σε 10 λεπτά.

 2) Κατά καιρούς είχα πολλά χόμπι για να καίω τον ελεύθερο μου χρόνο, όλα μου έδωσαν αρκετούς φίλους και γνωστούς, μερικά από αυτά με χρέωσαν λίγο παραπάνω οικονομικά αλλά κανένα ακόμα δεν κατάφερε να κλείσει 2 χρόνια συνεχούς ενασχόλησης. Πάντα μετά από περιόδους καψίματος μαζί τους ακολουθούσε και ένα χρονικό διάστημα που δεν μιλιόμασταν.Στο ίδιο μήκος κύματος με τα χόμπι είναι και τα γυμναστήρια για εμένα, ποτέ μα ποτέ δεν κατάφερα να πάω πάνω από 2 μήνες συνεχόμενους, βρε δεν πα να πλήρωσα 1 χρόνο για να πάρω και άλλο μισό δώρο για να λέω ότι το έχω πληρώσει ρε γαμώτο σιγά μην πήγαινα, έχω ακόμα συνδρομή μέχρι τον Σεπτέμβριο και δεν με βλέπω να πηγαίνω,

 3) Η μόνη ενασχόληση που έχει επιβιώσει εδώ και 5 χρόνια και που δεν θα το έλεγα ούτε 100% χόμπι, ούτε 100% άθλημα είναι η τοξοβολία. Είναι κάτι που με κάνει να ξεχνιέμαι από όλα μου τα προβλήματα, όταν τεντώνω την χορδή μου είμαστε εγώ, το βέλος και ο στόχος... εδώ ίσως τελικά να πιστεύω λίγο στα ζώδια και να παίζει ρόλο ο τοξότης που κρύβω μέσα μου. Το επόμενο βήμα που μου έχει καρφωθεί στο μυαλό και θα παίξει τον επόμενο χειμώνα είναι η έφιππη τοξοβολία...

 4) Δεν μου αρέσει η διασκέδαση σε μέρη με πολύ θόρυβο, με πολύ κόσμο κλπ. Θα πάω στα μπουζούκια 1-2 φορές το χρόνο αλλά δεν την παλεύω κάθε Σαββατόβραδο να είμαι εκεί. Προτιμώ πιο χαλαρά πράγματα με παρέα σε κάνα ουζερί ή σε κάνα μπαράκι με οποιαδήποτε μουσική άλλωστε μου αρέσουν και ακούω ευχάριστα σχεδόν τα πάντα, ανάλογα την διάθεση και την στιγμή. Όσο για το αλκοόλ δεν θα έλεγα ότι και εδώ κολλάω σε κάτι συγκεκριμένο μόνιμα αυτόν τον καιρό την βρίσκω με το Canadian Club αναμεμιγμένο με gingerale.... (σας έστειλα ?)

 5) Εγώ και το φαγητό έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση, ίσως και λόγω δουλειάς θεωρώ την μαγειρική ως τέχνη και μου αρέσει να κάνω τον καλλιτέχνη στην κουζίνα. Το πρόβλημα είναι ότι αν και απολαμβάνω το μαγείρεμα δεν απολαμβάνω μάλλον το φαγητό καθώς σε καθημερινές καταστάσεις μπορώ να αδειάσω μια καλή μερίδα μέσα σε 5 λεπτά, και αν κάτι μου αρέσει πολύ με σταματάει το γεγονός ότι δεν έχει άλλο και όχι ότι θα σκάσω σε λίγο από το πολύ φαΐ... ίσως να φταίει ο καλός μεταβολισμός μου γιατί αλλιώς μάλλον δεν θα χώραγα να βγω από την πόρτα και δεν εξηγείται άλλωστε και το γεγονός ότι παίζω ακόμα σε νούμερα 2ψηφία στην ζυγαριά

 6) Μου την δίνει το κρύο, με μπλοκάρει δεν μπορώ να σκεφτώ. Τρελαίνομαι για ζέστη για πολύ ζέστη για καυτά μπάνια, να κάθομαι μπροστά στο τζάκι επί ώρες, να παίρνω αγκαλιά το καλοριφέρ

 7) Δεν έχω κανένα ίχνος τσιγκουνιάς πάνω μου, τα χρήματα φεύγουν από τα χέρια μου σαν αέρας, αρκεί να περνάω καλά. Πιστεύω ότι ο τσιγκούνης δεν είναι μόνο στα λεφτά αλλά και στα αισθήματα, και το μότο μου είναι ότι όσο χαλάω λεφτά τόσο μου έρχονται και έτσι είναι. Έχω περάσει και εποχές που μάζευα τα ταληράκια για να πάρω ένα σουβλάκι αλλά να τα έχω κρυμμένα δεν την παλεύω, θέλω το πορτοφόλι γεμάτο να μπορώ ανά πάσα στιγμή να έχω ότι επιθυμώ

 Αυτά τα επτά για απόψε...

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

1ώρα, 1400 € για ένα γερό ξέσκισμα...

Βασικά έχω σκάσει... μου χάλασε όλη την μέρα...τα βάζω με τον εαυτό μου αλλά και αυτή η καριόλα με πήδηξε κανονικά !!!

Ας τα πάρω από την αρχή...

Σήμερα μετά τον πανικό των τόσων ημερών το πήρα απόφαση να κάτσω στις ουρές του ΟΑΕΔ για να πάρω την έγκριση για την πληρωμή του επιδόματος ανεργίας. Δεν είχα εισπράξει τίποτα για φέτος και το συνολικό ποσό ανέρχεται στα 1400 και κάτι ευρώ ότι πρέπει να καλύψει μερικές τρύπες που άνοιξαν με τα χρωστούμενα από το παλιό ξενοδοχείο.

Κάθομαι στην ουρά και περιμένω, χαζεύω τον κόσμο με τα αλβανικά και βουλγάρικα διαβατήρια που περιμένουν, ρε είναι πιο πολλοί από εμάς!!!

Φτάνει η σειρά μου μετά από 1ώρα και κάτι, η κοπέλα στο γραφείο μου λέει ότι δεν μπορεί να μου καταβάλει την 1η δόση γιατί έχει παρέλθει το διάστημα και πρέπει να πάρω έγκριση από την διευθύντρια. Πάω στο γραφείο της, της εξηγώ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

Διευθύντρια: Γιατί δεν ήρθατε στην ώρα σας ?
Pery: Γιατί έλειπα εκτός Ελλάδας...
Δ: Οκ δεν πειράζει κανένα πρόβλημα, παρακαλώ θα μου σημειώσετε εδώ σε αυτή την υπεύθυνη δήλωση πότε λείπατε και που
(την φτιάχνω την δήλωση της την δίνω, τα περνάει στον υπολογιστή)
Δ: Είστε έτοιμος, η επόμενη καταβολή θα γίνει στις 9/3
Π: Ευχαριστώ, οι καταβολές μέχρι και 7/2 έχουν μπει στο λογαριασμό μου?
Δ: Όχι κύριε, αφού βγήκατε εκτός Ελλάδας δεν δικαιούστε ανεργία για το διάστημα αυτό, λυπάμαι είναι στην υπεύθυνη δήλωση που υπογράψατε τον Οκτώβρη δεν το θυμάστε?
Π: Πλάκα μου κάνετε τώρα ? που να θυμάμαι... γιατί μου είπατε όλα καλά πριν? Γιατί δεν μου εξηγήσατε...
Δ: Λυπάμαι αλλά έχετε υπογράψει...

Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου πήγα για μαλλί και όχι απλά βγήκα κουρεμένος, με ξυρίσανε.... Πρέπει να έπεσα στην μοναδική δημόσια υπάλληλο σε όλη την χώρα που όχι μόνο ακολουθεί τον νόμο κατά γράμμα άλλα το απολαμβάνει κιόλας, δεν μπορούσε να μου το πει? να χάσω έστω την 1η δόση... έπρεπε να χάσω 3 δόσεις και τα δώρα ? Λες και η καριόλα θα πάρει bonus για αυτό...λες και θα τα βάλει στην τσέπη της ή θα έρθει ο Βενιζέλος να την ανταμείψει με το παράσημο της Χρυσής Μνημονιοφρουρού!!!

Δεν μου αρέσει αυτά που γίνονται και λέγονται για τους δημόσιους υπαλλήλους αλλά για μια καριόλα σαν αυτή ΝΑΙ ΜΩΡΗ ΝΑ ΣΟΥ ΚΟΨΟΥΝ 15% ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΣΘΟ, ΝΑ ΣΕ ΒΑΛΟΥΝ ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΑΠΟΛΥΣΟΥΝ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΗ ΓΛΥΚΑ!!!!

Είμαι σίγουρος ότι αν της έδινα ένα πιστόλι και της έλεγα θέλω να με σκοτώσετε θα μου το άδειαζε όλο πάνω μου !!!!

Από την άλλη να ρωτήσω κάτι αφελές, δηλαδή σε αυτή την υπέροχη χώρα που γέννησε την δημοκρατία αν είσαι άνεργος δεν δικαιούσαι να πας διακοπές εκτός Ελλάδας ?

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Όνειρα και αλήθειες

Πέρασε σχεδόν μια εβδομάδα από την τελευταία ανάρτηση, έγιναν πολλά χάθηκα στην αναζήτηση εργασίας...

Μέσα σε όλες τις προτάσεις υπήρξε και ένα μαργαριτάρι από ένα 5* ξενοδοχείο μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας. Ήταν από τις δουλείες που ονειρευόμασταν όταν ακόμα ήμασταν στην σχολή! Λέω ήταν γιατί αύριο το βραδύ θα είναι παρελθόν, αύριο τελειώνει η διορία να απαντήσω σε μια άλλη δουλειά. Δυστυχώς η μεγάλη αυτή θέση με πάει από αναβολή σε αναβολή και αύριο πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στο να πω ΝΑΙ σε μια άλλη πρόταση που απλά περιμένει το ΝΑΙ μου και στο να μείνω να κυνηγήσω το όνειρο, να με πάει σε νέο ραντεβού και που μπορεί στο τέλος να μου πει ΟΧΙ και να μείνω μπουκάλα!!!

Το συναίσθημα μου με πάει στο όνειρο, η λογική μου με προσγειώνει στην πραγματικότητα ίσως σε άλλες εποχές να μπορούσα να το κυνηγήσω, τώρα θα πρέπει μάλλον να λέω και ευχαριστώ που 2 μήνες πριν από την σαιζόν βρίσκω μια δουλειά... θα αφήσω το όνειρο για το μέλλον, θα το ξανά κυνηγήσω του χρόνου και βλέπουμε

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Έτσι στα γόνατα να με παρακαλάς!!!

Ξεκίνησε η μέρα... φτάνω στο γραφείο του, καλημεριζόμαστε και μου λέει που είναι οι σημειώσεις σου? Του λέω ότι ήρθα γιατί μου το ζήτησε ο ιδιοκτήτης και ότι έχω αποφασίσει να φύγω, λέει 2-3 μαλακίες και μου λέει να ξανάρθω να ενημερώσω τον ιδιοκτήτη για να μην το αναλάβει αυτός...

Φεύγω...καφεδάρα και χαλαρά 12.30 σκάει τηλέφωνο να πάω από εκεί...
Ξανά πάρλα αλλά ξεκαθαρίζω ότι είμαι με το ένα πόδι έξω, μου ζητά ο ιδιοκτήτης να το ξανασκεφτώ άλλες 2 μέρες και με παρακαλεί να μην φύγω.... με το που βγαίνω από το γραφείο με παίρνει στο κινητό ο μαλάκας που έχει βγει για εξωτερικές δουλειές:

-Τι ώρα θα τελειώσεις από εκεί... μπορούμε να πιούμε ένα καφέ οι 2 μας να τα πούμε?
-Τέλειωσα θες τώρα?
Κανονίζουμε και βρισκόμαστε.... Μα τι θέλει τώρα ο μαλάκας???

Πάω στην καφετέρια και κάθομαι...παραγγέλνουμε...

-Τι θα ήθελες να κάνω για να επιτευχθεί αυτή η επιθυμητή συνεργασία που θες? μου λέει...
-Κοίτα δεν είναι θέμα τι θα ήθελα, θεωρώ ότι το γυαλί έχει σπάσει και ότι έχω φύγει...

και ξεκινάμε μια 2ώρη συζήτηση που τίθενται όλα τα ζητήματα, όλα τα προβλήματα όλες οι κόντρες 2 χρόνων και στο τέλος συζητάμε για τη νέα χρονιά αλλά το κλείνω χρησιμοποιώντας μια από τις αγαπημένες του εκφράσεις:
-Εγώ αυτές τις μέρες σκέφτηκα με καθαρό μυαλό και την "έριξα τη ζαριά" και τώρα οι κινήσεις είναι πολλές... δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω
-Σκέψου και αποφάσισε και σε περιμένω...

Χμμμ λοιπόν ζορίστηκε ο μαλάκας, ίσως δεν είχε πιστέψει ότι θα φύγω και τώρα που με είδε με το ένα πόδι έξω από την πόρτα κατάλαβε ότι θα έχει απώλειες στην λειτουργία που στο τέλος της σαιζόν θα γυρίσουν πάνω του. Πρέπει να ομολογήσω ότι μου φάνηκε αρκετά ειλικρινής στην συζήτηση παρόλα αυτά πιστεύω ότι κάποιο λάκκο έχει η ιστορία και δεν με μεταπείθει 100%.

Αργότερα συνάντησα την 2η επιλογή μου και με προβλημάτισε καθώς η έρευνα που έκανα μου έβγαλε στην επιφάνεια προβλήματα που υποβόσκουν εκεί. Θα μου πείτε παντού υπάρχουν προβλήματα...σωστά αλλά ποίο από τα 2 έχει τα λιγότερα? Το 3ο (και όχι μακρύτερο) είναι ιδανικό αλλά θα δώσει απάντηση στις 10/2 βέβαια αύριο θα επιδιώξω να δω τον προσωπάρχη τους να δω τι εντυπώσεις υπήρξαν από την συζήτηση.

Ξαπλώνω μπερδεμένος, αλλά αποφασισμένος να μην το σκεφτώ άλλο θα ηρεμήσω και αύριο ξανά από την αρχή... Αύριο θα αναρτήσω τις επιλογές μου... θα ήθελα να ακούσω απόψεις γιατί ναι μεν εγώ θα αποφασίσω αλλά κάθε γνώμη καλή είναι και κάνει το μυαλό να σκέφτεται και από την άλλη θα τα έχω γραμμένα να τα βλέπω....

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Δευτέρα προς τρίτη

Πέρασε η Κυριακή ήρεμα, οικογενειακά, βροχερά με ανυπομονησία για την Δευτέρα....

Ήρθε η Δευτέρα, βροχερή και αυτή, έκτακτα γεγονότα ανέτρεψαν λίγο το πρόγραμμα αλλά την παλέψαμε... 1 ραντεβού για δουλειά σήμερα και ξαφνικά προκύπτει θέση σε 5* ξενοδοχείο μεγάλης αλυσίδας. Πάω να κάνω αίτηση και ο προσωπάρχης είναι παλιός συνάδελφος με βάζει άμεσα για ραντεβού με τον Γενικό... Τους κάνω αλλά απαντήσεις γύρω στις 10/2 κακό αυτό γιατί η πρόταση που έχω από την Πέμπτη πρέπει να απαντηθεί στις 3/2.. θα δούμε στις 2/2 θα το σκεφτώ και πάλι.

Αποφάσισα να αντιμετωπίζω ένα ένα τα προβλήματα μου και μόλις λυθεί το ένα να χαλαρώνω να ζω για μένα και σιγά σιγά να επεξεργάζομαι το επόμενο...

Το κανονισμένο ραντεβού δεν πάει καλά, τρώω στήσιμο 50λεπτά για ένα ραντεβού των 5 λεπτών για να μάθω ότι είμαι over qualified σε σχέση με αυτό που ψάχνουν... πριτς που θα κάτσω να σκάσω!!! Εσείς χάσατε!!!

Ξαφνικά τηλέφωνο από το παλιό μαγαζί, ο μ@λ@κ@ς θέλει να με δει αύριο στις 09.30, να συνεργαστούμε λέει για την νέα σαιζόν ? Βρε σας είπε κανείς ότι τρώω κουτόχορτο ???
"Δεν γυρίζω στα ίδια είμαι πλέον αλλού" που λέει και το άσμα.... Το απογευματάκι σκάει τηλέφωνο ο δικηγόρος, ο ιδιοκτήτης θα εκτιμούσε ιδιαίτερα να πάω αύριο στο ραντεβού, θα πάω γιατί εκτιμώ και εγώ ιδιαίτερα τον ιδιοκτήτη. Αλώστε θα είναι σύντομο 4-5 λεπτάκια θα σπάσω τα νεύρα στον άλλο και μετά θα πάω για καφεδάρα... είπαμε έχω πάρει τις αποφάσεις μου δεν έχω κανένα δίλημμα, πιστευτώ σε μένα όπως όσες φορές στο παρελθόν το έκανα και βγήκα νικητής, μια φορά δεν το έκανα και έκανα την επιλογή μου πνιγμένος από την ανασφάλεια και βουτήξαμε στα σκατά ομαδικώς αλλά όχι άλλο κάρβουνο πλέον!!!!

Καλό ξημέρωμα σε όλους, να κάνετε αυτό που πραγματικά θέλετε, πιστέψτε το και ορμίστε...

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

Colpo Grosso!!!



...στα αφτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις, το έργο το έχω δει μην με τρελαίνετε, το πλοίο των ονείρων μου με πάει σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε!!!!

Σας έχω αφήσει την Πέμπτη το πρωί...

Πήγα στο γραφείο μου, ο μ@λ@κ@ς στο δικό του, και μόνο που τον άκουγα έτρεμα από τα νεύρα μου. Ετοιμάζω τα σχέδια που έφτιαξα και σηκώνομαι να του τα πάω. Ευτυχώς την έχει κάνει, τα παρατάω εκεί και φεύγω....πάω στο ραντεβού μου.

Ένα επιτυχημένο ραντεβού...μια καλή πρόταση με καλύτερα χρήματα. Βέβαια το συγκεκριμένο ξενοδοχείο απέχει 40χλμ από το σπίτι μου. Για τους φίλους μου από Αθήνα, τα 40χλμ ίσως να μην φαίνονται τεράστιο νούμερο αλλά σε ένα νησί δυστυχώς αποτελεί έναν ανασταλτικό παράγοντα. Ζητάω μια διορία 1 εβδομάδας να απαντήσω (Το παίζω και δύσκολος, τέλη Γενάρη 2μήνες πριν την σαιζόν) και καλά κάνω γιατί 1 ώρα μετά κλείνω και άλλο ραντεβού για ένα ολοκαίνουριο 5* σχεδόν δίπλα στο παλιό...

Στην συνέχεια πηγαίνω σε μια 2η απασχόληση που είχα τους χειμερινούς μήνες, σχετική με τον τουρισμό, που ανακαλύπτω ότι ο μ@λ@κ@ς έχει μιλήσει και τους έχει πει να μην με πάρουν φέτος. Και ενώ είχα αποφασίσει να μην πάω φέτος γιατί για κάποιο διάστημα συνυπάρχουν οι 2 δουλείες και είναι αρκετά κουραστικό και μόνο από πείσμα κάνω αίτηση...

Επιστρέφω στο ξενοδοχείο και ενημερώνω για άλλη μια φορά τον ιδιοκτήτη ότι πλέον ψάχνω για δουλεία... μου λέει τα γνωστά και κλείνω το θέμα στα γρήγορα. Δυστυχώς είναι και αυτός στον κόσμο του. Η συνεργασία δεν είναι κάτι που την επιβάλεις, αν δεν θες δεν γίνεται!

Το έχω πάρει απόφαση "καλύτερα άνεργος παρά να παλαβώσω" και από άνεργος καλύτερα 40χλμ από το σπίτι, άλλωστε μου παρέχουν και στέγη.

Σάββατο πρωί και με παίρνει τηλ ο Δικηγόρος της εταιρείας να πάμε για καφέ... Αρχίζει το παραμυθάκι να με πείσει να μείνω και όταν του εξιστορώ τα δεδομένα μου λέει "εγώ θα τον είχα πετάξει στην πισίνα στην θέση σου...". Παρόλα αυτά με ενημερώνει ότι την Δευτέρα κατεβαίνει ο μεγάλος αδερφός της οικογένειας για να λύσει το θέμα! Του απαντάω ότι έχω ξενερώσει και πλέον εφόσον το θέμα έχει περάσει σε προσωπική κόντρα όπως ο δντης θέτει" ή εγώ ή αυτός" το ίδιο ισχύει και για μένα, αν και δεν έχω καμία διάθεση να θέσω διλήμματα στην επιχείρηση για αυτό και φεύγω...

Αλλά μια και καίγονται, και μου ψήσαν όλοι μαζί το ψάρι στα χείλη θα δώσω και εγώ παράσταση:

Θα ζητήσω να αναλάβω τα καθήκοντα μου εν λευκό, να δίνω λόγο μόνο στην ιδιοκτησία και να ενημερώνω τον Διευθυντή και αν έχει να κάνει κάποια παρατήρηση ευχαρίστως να την ακούσω αλλά αποφάσεις παίρνω ΕΓΩ!!! και φυσικά και τις ευθύνες.

Κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλέσει 3 πράγματα :

1) Να αρνηθεί η ιδιοκτησία κάτι τέτοιο, οπότε προχωράμε για άλλα λιμάνια...
2) Να το δεχτεί η ιδιοκτησία και ο άλλος να φρικάρει και να σηκωθεί να φύγει (δεν παίζει βέβαια ούτε στο 0,0001% γιατί αν τον σουτάρουν παίρνει αποζημίωση όλο το ετήσιο εισόδημα του, που είναι 70.000 € σιγά μην φύγει μόνος του),
3) Να το δεχτούν και οι 2, οπότε και εγώ στο τέλος θα θέσω θέμα Αξιοπρέπειας και θα αρνηθώ. Γιατί πολύ απλά αυτό το καθίκι με όσα έχει κάνει μέχρι τώρα σε μια τέτοια περίπτωση θα ετοιμάσει σίγουρα κάτι χοντρότερο και δεν θέλω Ιούνιο - Ιούλιο να ψάχνω για δουλειά

Τι κερδίζεις τότε ?

Στο 1 φεύγω με ψηλά το κεφάλι, στο 2 του κάνω τα νεύρα κρόσσια και γίνομαι Διευθυντής, στο 3 του κάνω τα νεύρα κρόσσια έστω και μόνο στο άκουσμα της αποδοχής από την ιδιοκτησία και μετά φεύγω πάλι με το κεφάλι ψηλά και τους αφήνω και με το στόμα ανοιχτό....

Όπως είπα όταν αποδέχτηκα το γεγονός ότι καλύτερά άνεργος παρά ψυχασθενής και στην συνέχεια με την επιβεβαίωση με την πρόταση εργασίας με κάνει να σκέφτομαι αλλιώς....

Αφιερώνω το μουσικό θέμα σε όλους αυτούς εκεί που αφήνω πίσω !!!!

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Alea jacta est !!!!

...και ναι σηκώνομαι μετά από πολύ καιρό στις 08.00 και 08.30 είμαι στο ξενοδοχείο.

Per : Καλημέρα !!!! θα δούμε τους καταλόγους ?
Δντης : Έχω δουλειά τώρα, θα σε φωνάξω....

Πάει η ώρα 11.30 και με φωνάζει....

Δντης: Τι έχουμε ? (αδιάφορα....)
Per : Να δούμε τους καταλόγους,
Δντης: Αααα όχι δεν θα δούμε τους καταλόγους έτσι, θα μου ετοιμάσεις φακέλους ανά τμήμα, πως το σκέφτεσαι, τις προτάσεις σου κλπ κλπ...
Per: Καινούριο είναι αυτό ?
Δντης : Ναι, σκέφτηκα ότι έτσι είναι το σωστό...
Per: Καλά παίζουμε? Συνεργασία είναι αυτή κάθε μέρα να αλλάζουμε και το τι ζητάμε ?
Δντης: Εγώ δεν θέλω να συνεργαστώ μαζί σου, εγώ δεν σε θέλω εδώ, αν θες συνεργασία να κάνεις με την ιδιοκτησία που επέλεξε να είσαι εδώ!
Per: !!!Άφωνος!!!
Δντης: Είσαι πολύ λίγος, να νομίζεις οτι θα δεχτώ εγώ να συνεργαστώ μαζί σου...

Πλέον τρέμω από τα νευρά μου, σηκώνομαι και φεύγω, παίρνω το αμάξι σταματάω στο 1ο περίπτερο παίρνω ένα πακέτο τσιγάρα και κατεβάζω το μισό πακέτο στην παραλία...7 χρόνια χωρίς τσιγάρο!!! Καπνίζω τζούρα τζούρα και τα χέρια μου τρέμουν...αν γυρίσω πίσω θα παίξουμε ξύλο....

Ηρεμώ, λίγο τα τσιγάρα λίγο η θάλασσα, ξεκινάω τηλέφωνα για δουλεία αμέσως κλείνω 2 ραντεβού...

Επιστρέφω στο ξενοδοχείο στις 14.30, περνάω μπροστά από το γραφείο του ιδιοκτήτη αμέριμνος, χωρίς να μιλήσω και φεύγω. Με φωνάζει...

-Όλα καλά ?
-Ναι ποτέ δεν ήταν καλύτερα...
-Ωραία βλέπω ότι δεν σε αγγίζει η κακία του Δντη σου...
-Όχι δεν με αγγίζει πια, έχω πάρει την απόφαση μου και ελπίζω να καταλαβαίνετε απόλυτα τους λόγους που αποχωρώ...
-Δεν έχεις να πας πουθενά...δεν αποφασίζει αυτός και δεν θα τα βάλεις κάτω στα δύσκολα
-Τα δύσκολα περάσαν 2 χρόνια, τώρα είμαστε στα αδύνατα, δεν θα τρελαθώ εγώ για αυτόν, έχω προτάσεις και θα προχωρήσω...
- Εγώ λέω να κάνεις αυτά που λέει και να δούμε...
-Και να τα κάνω αύριο δεν θα του αρέσουν και θα θέλει κάτι άλλο...
-Για κάνε τα να δούμε...
-Άντε να το κάνω γιατί το ζητάτε εσείς, αλλά να ξέρετε ότι είναι η ύστατη προσπάθεια μου...

Έκατσα όλο το απόγευμα από τις 18.00 έως τις 04.30 και τα ετοίμασα, ξεκινάω για την επόμενη μάχη... όμως σήμερα πάω κουστουμάτος στην δουλειά, όχι για να προκαλέσω αλλά γιατί στις 12.00 έχω ραντεβού για άλλα....ο κύβος ερρίφθη!!!

Καλημέρα σας !!!!

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Ξεκίνησαν τα όργανα!!!!

Χάθηκα λίγο, κινδυνεύω να χάσω τον στόχο των αναρτήσεων.... αλλά τα πράγματα στο νησί δεν κυλάνε ομαλά. Η εβδομάδα "προσαρμογής" πέρασε και ξεκίνησε ο πόλεμος, ένας πόλεμος που τον είχα προβλέψει από το τέλος της περσινής σαιζόν αλλά η ιδιοκτησία με είχε καθησυχάσει.Δεν ηρέμησα αλλά τον περίμενα πιο μετά. Δυστυχώς ο ανασφαλής, σχιζοφρενής κλπ διευθυντής μου έβαλε εμπρός την μηχανή εξόντωσης ξεκίνησε πάλι η ίντριγκα και αντί για συνεργασία προσπαθεί να κάνει την δουλεία μου για να μπορεί να λέει ότι την κάνει αυτός και όχι εγώ.

Είναι δύσκολο αγαπητέ αναγνώστη να σου πω τα τεκταινόμενα της περσινής χρονιάς, ίσως σιγά σιγά να βγουν στην επιφάνεια και να καταλάβεις πως φτάσαμε ως εδώ...


Αφού είχαμε μια έντονη συνομιλία σήμερα (βασικά αυτός φώναζε και ούρλιαζε και εγώ απολάμβανα το παραλήρημα), μου είπε ότι ακόμα περιμένει τις προτάσεις μου για φέτος και του απάντησα ότι είμαι έτοιμος και περιμένω να με καλέσει, για να πάρω την υπέροχη απάντηση ότι δεν θα με καλέσει αυτός αλλά εγώ πρέπει να είμαι αυτός που πρέπει να τον κυνηγάω και να επιμένω να τα συζητήσουμε... (το έχουμε χάσει νομίζω τελείως ε???) και τέλος πάντων αφού είμαι έτοιμος αύριο θα με δει αλλά την ώρα που μπορεί και η ώρα αυτή είναι 08.30 με 10.00.....Τώρα στα γράφω αυτά τέτοια ώρα και δεν κοιμάμαι...Ίσως γιατί βαρέθηκα την παλαβομάρα εκεί μέσα, δεν νοιώθω ότι έχω κάτι να χάσω και ότι υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές... 2 χρόνια έπαιξα το παιχνιδάκι του, πλήγωσα τον εαυτό μου και τον έκανα να νοιώθει πολύ ΜΑΛΑΚΑ!!! Τέλος, παίζουμε χωρίς φόβο πλέον και το πολύ πολύ τα κουβαδάκια μου και σε άλλη παραλία....

Θα κλείσω με το εξής:
Πριν 2 ημέρες ξύπνησα, ετοιμάστηκα για την δουλεία. Ξεκίνησα κατέβηκα την σκάλα του σπιτιού μου, περπάτησα και μετά από 5 βήματα έπεσα μέσα σε μια λακκούβα που κάποιος έξυπνος γείτονας άνοιξε εκεί. Σηκώθηκα, ξεσκονίστηκα και συνέχισα το δρόμο μου...

Εχθές ξύπνησα, ετοιμάστηκα για την δουλεία. Ξεκίνησα κατέβηκα την σκάλα του σπιτιού μου, περπάτησα και μετά από 5 βήματα έπεσα πάλι μέσα στην ίδια λακκούβα που κάποιος έξυπνος γείτονας άνοιξε εκεί. Σηκώθηκα, ξεσκονίστηκα και συνέχισα το δρόμο μου...

Σήμερα ξύπνησα, ετοιμάστηκα για την δουλεία. Ξεκίνησα κατέβηκα την σκάλα του σπιτιού μου, περπάτησα σκεπτόμενος ότι κάπου εκεί υπάρχει μια λακκούβα που κάποιος έξυπνος γείτονας άνοιξε εκεί, η σκέψη μου τελείωσε όταν ξανάπεσα στην λακκούβα. Σηκώθηκα, ξεσκονίστηκα και συνέχισα το δρόμο μου...

Λακκούβες πολλές αλλά δεν θα το βάλουμε κάτω....

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Γλυκόπικρη Εβδομάδα

Τελειώνει η 2η εβδομάδα του 2012 και αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση, βασικά πλέον θα έλεγα προς το γλυκό πάμε, απλά κάπου στο μέσο ζορίστηκα

Τελικά οι φετινές διακοπές μου καθυστέρησαν να αρχίσουν αλλά καθυστερούν και να λήξουν.. Επέστρεψα στην Αθήνα στις 10/1 και παραμένω ακόμα εδώ, ελπίζοντας αύριο βράδυ να επιστρέψω στο νησί.

Ας ξεκινήσουμε από τα ευχάριστα,

Επιστροφή στα θρανία... η αίτηση για κατάταξη στα ΤΕΙ Αθήνας έγινε δεκτή και θεωρητικά τουλάχιστον θα είμαι στο ΣΤ εξάμηνο του τμήματος τουριστικών επιχειρήσεων. Θα ρωτήσετε τι το χρειάζεσαι; Για πολλούς λόγους αλλά βασικά για λόγους γοήτρου καθώς η Σχολή που έβγαλα δεν κατάφερε να αναβαθμιστεί με τα χρόνια και σιγά σιγά οδηγείτε στην διάλυση (Σύντομα θα ανεβάσω μια ανάρτηση σχετική γιατί η κατάσταση είναι κάτι που με στεναχωρεί). Τώρα το πως θα παρακολουθήσω τα μαθήματα θα δείξει...

και πάμε στα όχι τόσο ευχάριστα,

...από την Τετάρτη μέχρι σήμερα το πρωί ήμουν στο νοσοκομείο, όχι για εμένα, αλλά για άμεσα συγγενικό μου πρόσωπο που τελικά "γλίτωσε" με μερικά χαπάκια για Πάρκινσον και για αποφυγή εγκεφαλικών, κάποιοι καταλαβαίνουν καλύτερα...Η όλη όμως διαδικασία ήταν αγχωτική τόσο για τον ασθενή όσο και για τους γύρω και με ταρακούνησε και άλλαξε το πρόγραμμα μου καθώς σκέφτομαι να εντατικοποιήσω έναν από τους στόχους για την αύξηση του χρόνου στα συγγενικά πρόσωπα...

Εύχομαι να είστε όλοι καλά και ανανεώνω για νέα ανάρτηση από το νησί πλέον...

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Εικόνες από το μετρό του Λονδίνου...

Τόσες μέρες στο Λονδίνο έγινα καθημερινός επιβάτης του μετρό... σήμερα θα σας παρουσιάσω μερικές διαφημίσεις στα τρένα και στους σταθμούς που δεν θα δούμε ποτέ στην Ελλάδα

Ξεκινάμε με κοινωνικού περιεχομένου



Knives take lives η ελληνιστί τα μαχαίρια σκοτώνουν και αναφέρει παρακάτω που υπάρχει κάδος για να πετάξεις το στιλέτο σου... μια ευγενική προσφορά της Αστυνομίας του Λονδίνου, οι δικοί μας δεν έχουν λεφτά να βάλουν βενζίνη....




Last night a burger saved my life... άμα πιείτε φάτε έξω γιατί οι πιο πολλές πυρκαγιές ξεκινάνε στην κουζίνα μια ευγενική προσφορά της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας


Γίνεται δωρητές σπέρματος, άμα ανοίξει παράρτημα στην Ελλάδα θα θησαυρίσει με τόση μαλακία που μας βαράει...


Για τους άντρες με "στήθος" υπάρχει λύση... σιγά μην δει ο Ελληνάρας τέτοια διαφήμιση...



The west should used force against Iran....
Αυτή είναι προπαγάνδα κύριοι...



Atlanta is so gay και άλλοι αμερικάνικοι gay προορισμοί... δεν θα το δείτε ποτέ στην Ελλάδα σίγουρα



Για τις μοναχικές λονδρέζικες ψυχές...



...αλλά και για τις μοναχικές Ινδικές ψυχές στο Λονδίνο. Μην ξεχνάτε ότι λόγω των αποικιών ζουν πολλοί Ινδοί στο Λονδίνο, σκέφτεσαι site αγγελιών μόνο για τους αλλοδαπούς στην Ελλάδα !!!

και τελειώνοντας για να εκθειάσω για ακόμα μια φορά γιατί είναι μπροστά και θα αργήσουμε (σιγά μην γίνουμε ποτέ) να τους πλησιάσουμε... Σε κάθε σταθμό υπάρχει ειδικός χώρος με ένα αυτοκόλλητο κάτω οπού είναι η περιοχή για να παίξει μουσική ένας πλανόδιος μουσικός που παίρνει άδεια από τον Δήμο... οργανωμένα πράγματα

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Υλοποιούμε στόχους....

Χθες άρχισα να υλοποιώ στόχους...

Βόλτα με του γονείς μου στο κέντρο του Λονδίνου, καφεδάκι σε κεντρικό σημείο συζητήσεις και μετά θέατρο. Είχα να πάω στο θέατρο από την 3η Λυκείου που μια φιλόλογος μας έτρεχε σε μια παρωδία της Αντιγόνης σε ένα θέατρο κοντά στην Πατησίων (ακόμα Αθηναίος τότε...)
Τόσες μέρες ανέβα κατέβα στο μετρό του Λονδίνου, έβλεπα την διαφήμιση του ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ, αχνά θυμόμουν την ταινία αλλά μου άρεσαν οι ΑΒΒΑ και το αποφάσισα και να μαι στο γεμάτο θέατρο....



.... μια φοβερή παράσταση με σχεδόν όλες τις επιτυχίες των ΑΒΒΑ, πολύ καλούς ηθοποιούς - τραγουδιστές - χορευτές και ένα τελείωμα με το κοινό όρθιο να χορεύει στους ρυθμούς του Dancing Queen.... Το χάρηκα για πολλούς λόγους και αύριο έχει πάλι θέατρο...

Αμέσως μετά βόλτα στην China town... φαγητό κινέζικο, ξανά βόλτα στις στολισμένες Ofxord και Regent Street και ίσα που πρόλαβα το τελευταίο μετρό για το σπίτι.

Μετά από 15 μέρες στο Λονδίνο αρχίζει και μ' αρέσει και επειδή θεωρώ στάνταρ ότι θα το επαναλάβω και του χρόνου, εκεί προς τα τέλη Οκτώβρη θα αρχίσω να στέλνω βιογραφικά και ίσως και να την κάνω από το Ελάντα....

Υ.Γ : Κούλα σημειώνεις 3 στα 5..... :):):):):):):)

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

10 κινήσεις για το 2012....

Αποφάσισα να μην ασχοληθώ άλλο με το 2011, θα ασχοληθώ με το 2012 και μόνο, το οποίο είναι δίσεκτο. Βασικά κατά ένα περίεργο τρόπο τα δίσεκτα έτη περνάω τέλεια! Ίσως το δίσεκτο να είναι η χρονιά του γκαντέμη... Το 1996 (πιο πριν δεν θυμάμαι) ήταν καλή χρονιά για εμένα πέρασα στις πανελλήνιες εκεί που ήθελα, το 2000 πάλι καλή χρονιά ήταν ή τουλάχιστον δεν θυμάμαι να ήταν κακή έτσι και αλλιώς την πέρασα όλη στον Ελληνικό Στρατό, το 2004 πέρασα ζάχαρη, το 2008 είχα την καλύτερη μου χρονιά στο επαγγελματικό τομέα μέχρι σήμερα, οι στατιστικές είναι με το μέρος μου αλλά θα βάλω και εγώ 10 πράγματα - στόχους που θα κάνω ή δεν θα κάνω το 2012:

1) Δεν θα βλέπω δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές, έτσι και αλλιώς ότι είναι να πληρώσω θα έρθει γιατί να το ξέρω 3 μήνες πριν ?
2) Θα κάνω περισσότερες θετικές παρά αρνητικές σκέψεις, θα ήθελα να γράψω ότι θα κάνω μόνο θετικές σκέψεις αλλά μάλλον είναι απίθανο οπότε πάμε έτσι και αν τα καταφέρουμε το 2013 βλέπουμε για κάτι παραπάνω,
3) Θα βγαίνω για καφέ και για ποτό με τους φίλους μου και θα κάνω και νέους φίλους -ες τις 5 από τις 7 ημέρες της εβδομάδας, τουλάχιστον μέχρι να ανοίξει το ξενοδοχείο μετά 1 φορά στις 10 μέρες θα είναι επιτυχία,
4) Θα αφιερώσω περισσότερο χρόνο σε ανθρώπους που είναι δίπλα μου και με αγαπάνε πολύ και αποδεδειγμένα, μιλάω για καθαρά στενό οικογενειακό περιβάλλον,
5) Θα τιμήσω το εαυτό μου, θα πηγαίνω γυμναστήριο,βόλτες,τοξοβολία, θα προσέξω την διατροφή μου, θα κάνω πράγματα για εμένα και σε όποιον ΑΡΕΣΟΥΜΕ !!!
6) Θα βρω τρόπο να φύγω από την ατέρμονη σχέση που ξαναμπήκα... (μα κάνω κάτι μαλακίες)
7) Θα κάνω 130 με 150 αναρτήσεις στο blog μου. Ο χρόνος έχει 366 μέρες αν κάνω όσες λέω θα έχω κάνει μια ανά 3 ημέρες, άρα ήμαστε καλά...
8) Θα ψάξω να βρω κάτι να απεμπλακώ από την δουλειά που κάνω. Μου αρέσει η δουλεία μου και μου άρεσε πάντα αλλά σιγά σιγά τα δεδομένα άλλαξαν άρχισαν να μειώνονται οι θέσεις εργασίας και οι προϊστάμενοι άρχισαν να φορτώνονται ώρες, εδώ και καιρό έχουμε φτάσει για 180 ημέρες να δουλεύω στάνταρ 12 ώρες την ημέρα χωρίς ρεπό και μέσα σε όλα αυτά να προσπαθώ να συνδυάσω και προσωπική ζωή και μετά για άλλες τόσες μέρες να καθόμαστε και να μην υπάρχει τίποτα να κάνεις. (τα περί εργασιακού μεσαίωνα τα ζω χρόνια τώρα οπότε όσα λέγονται τα ακούω βερεσέ),
9) Θα κάνω 30 μπάνια στην Θάλασσα, πέρσι έκανα 20. Ναι όσο και αν σας φαίνεται απίθανο μπορεί να ζω σε νησί αλλά την θάλασσα την βλέπω με το κιάλι και οποίος δεν καταλαβαίνει το γιατί ας ξαναδιαβάσει το 8,
10) Θα προσπαθήσω να έχω γραμμένο κανονικά τον μαλάκα τον Διευθυντή μου, με τις ηλίθιες ζήλιες του και τον κακό ειρωνικό τρόπο του, δεν θα τον κοντράρω στα ίσια, δεν θα τσαντίζομαι όσο και αν προσπαθεί προς αυτό τον σκοπό και θα κάνω τα πάντα για να του σπάσω τα νευρά (με ήρεμο τρόπο όμως) να τσακιστεί να φύγει....

Αυτά... στις 31/12/2012 θα δούμε τι έκανα....

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Καλή Χρονιά...με πυροτεχνήματα πολλά !!!!

Καταρχήν καλή χρονιά σε όλους και όλες...

Είπα ότι θα γράψω 3-4 αναρτήσεις μέχρι το τέλος του 11, ότι θα ανέβαζα φοβερό φωτογραφικό υλικό κλπ κλπ αλλά το γ@μημενο το 2011 μου επιφύλασσε γκαντεμιά μέχρι την τελευταία στιγμή... Μου χτύπησε ο δίσκος στο Laptop και μιλάμε για γερό χτύπημα... αν και είχα εγγύηση (επέκταση βασικά) και δεν πλήρωσα τίποτα μου πήρε χρόνο να συνεννοηθώ με το τοπικό service της HP αλλά τελικά είμαστε online ξανά και με παράδοση παραμονή πρωτοχρονιάς...

Την παραμονή δεν έκανα κάτι σπουδαίο, μια βόλτα στο Λονδίνο που όλες οι αγγλιδούλες κυκλοφορούσαν με ότι πιο σέξι και αποκαλυπτικό διέθετε η γκαρνταρόμπα τους, μέχρι που στο μετρό μου βγήκαν τα μάτια έξω όταν ένα bimbo -θεωρώντας μάλλον ότι 3 άνθρωποι σε ένα βαγόνι είναι σαν να είναι μόνη της στο μπάνιο- όπως καθόταν έβγαλε το εσώρουχο της και στην συνέχεια σηκώθηκε όρθια και σήκωσε την φούστα της να τσεκάρει ότι όλα ήταν καλά εκεί κάτω, το κατέβασε χαμογέλασε με ένα απολογητικό χαμόγελο προς εμένα και έναν Ινδό γεράκο που καθόταν 2 θέσεις πιο πέρα και στην επόμενη στάση κατέβηκε.... Μέχρι να κατέβω ο γέρος δεν είχε κουνηθεί από την θέση του, λέτε να έπαθε κάνα καρδιακό??? Τελωσπάντων με αυτή την όμορφη ενθύμηση πήγα σπίτι..

Στις 22.00 ώρα Αγγλίας ξεκίνησαν τα τηλέφωνα από την Ελλάδα που άλλαζε χρόνο, τότε συνειδητοποίησα οτι το γ@μημενο το 2011 για μένα θα διαρκέσει και 2 ώρες παραπάνω από τα άλλα χρόνια... 22.30 ήμουν πάλι στο δρόμο με κατεύθυνση το κεντρικό Λονδίνο για την γιορτή των πυροτεχνημάτων, μια γιορτή που πραγματικά για 15 λεπτά ξέχασα όλα μου τα προβλήματα κοίταγα τον ουρανό τραγουδούσα με το πλήθος και ΝΑΙ ΜΟΥ ΜΠΗΚΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ !!!!

Δείτε το βιντεάκι αξίζει τον κόπο και φανταστείτε να το ζείτε live



Πάει λοιπόν ο παλιός ο χρόνος (στο διάολο να πάει και ακόμα παραπέρα)... πάμε για άλλα...